W wielu przypadkach świerzb demodektyczny sam się oczyszcza. Cięższe przypadki mogą wymagać długotrwałego leczenia za pomocą leków i regularnych zeskrobań skóry w celu monitorowania postępów. W przypadku silnego swędzenia leczenie psa dipem wapniowo-siarkowym (pod kierunkiem weterynarza) może przynieść ulgę. Jak mogę leczyć mange na moim psie […]
Świerzb najczęściej stwierdzany jest u kotów i psów przebywających w dużych skupiskach, jak na przykład hodowle czy schroniska. Należy jednak pamiętać, że czasem wystarczy nawet krótkotrwały kontakt Twojego pupila z chorym psem czy kotem, by doszło do zarażenia i ujawnienia się objawów inwazji świerzbowca. Świerzb u kota Wychudzony, brudny, najczęściej bezdomny – tak zwykle kojarzy się pacjent, u którego stwierdzono inwazję świerzbowców. Bardzo często w swojej praktyce spotkam się z niedowierzaniem i pewnego rodzaju oburzeniem ze strony właścicieli podczas diagnozowania tej pasożytniczej choroby. „Ale to przecież niemożliwe! To jest czysty kot!” lub „Mój pies śpi na kanapie, a nie w brudnej budzie!” – tego typu skojarzenia są na porządku dziennym. Co to jest świerzb?Świerzbowiec drążący psów (Sarcoptes scabiei var. canis)Świerzbowiec drążący kotów (Notoedres cati)Świerzbowiec uszny (Otodectes cynotis) u psa i kotaSarkoptoza, czyli świerzb drążący u psaŚwierzb u kota i psa objawyPotwierdzenie inwazji SarcoptesŚwierzb u kota i psa leczenieSzampony keratolityczneLeki na świerzb u kota i psaLeczenie przeciwświądoweAntybiotykoterapiaTerapia wspomagającaZwalczanie świerzbowców w środowiskuMonitorowanie skuteczności terapiiNotoedroza: świerzb drążący u kotaOtodektoza: świerzb uszny u psa i kotaJak rozpoznać świerzb uszny u psa i kota?Jak wyleczyć świerzba usznego?Preparatów przeznaczone do bezpośredniego podawania do uszuPreparaty spot-on na świerzb u kota i psaOgólnoustrojowe stosowanie leków świerzbobójczych Co to jest świerzb? Świerzb to potoczna nazwa schorzenia, wywołanego inwazją świerzbowca – maleńkiego pajęczaka, należącego do rzędu roztoczy. Świerzbowce są pasożytami kosmopolitycznymi, występującymi w Polsce powszechnie. W zależności od przynależności gatunkowej mogą one wywoływać różne objawy chorobowe. Z punktu widzenia medycyny weterynaryjnej najistotniejsze znaczenie mają 3 gatunki świerzbowca. Świerzbowiec drążący psów (Sarcoptes scabiei var. canis) Świerzbowiec u zwierząt objawy i leczenie Dorosłe osobniki są niewielkie (około 0,4 mm średnicy). Pasożytują w powierzchownej warstwie naskórka, drążąc niewielki korytarze oraz kieszonki. Do kopulacji dochodzi na powierzchni skóry, skąd samice tworzą korytarze prowadzące wgłąb skóry, odżywiając się płynem tkankowym i złuszczonym naskórkiem, powstałymi podczas uszkadzania tkanek. W tak powstałych tunelach samica składa jaja przez kilka miesięcy, z których po około 3 – 5 dniach wykluwają się sześcionożne larwy. Wypełzają one na powierzchnię skóry, gdzie kontynuują swój rozwój. Następnie drążą w powierzchownych warstwach skóry i w mieszkach włosowych, gdzie linieją i przez 2 stadia nimf osiągają postać dorosłą. Cykl rozwojowy świerzbowca (od złożenia jaj do przeobrażenia się w postać dorosłą) trwa około 2 – 3 tygodnie. Świerzbowiec drążący kotów (Notoedres cati) Cykl życiowy Notoedres cati jest podobny do cyklu Sarcoptes scabiei. Pasożyt ten spędza całe życie na powierzchni ciała żywiciela, a samice świerzba drążą w górnych warstwach skóry zwierzęcia, tworząc kręte tunele. W przeciwieństwie jednak do świerzbowca psiego, mają one tendencję do gromadzenia się w niewielkie grupy, tworzące małe gniazda. Z jaj, składanych w tunelach skórnych, w ciągu kilku dni wykluwają się larwy, które pełzną do powierzchni skóry, tworząc kieszonki (tak zwane norki przeobrażeniowe), w których przekształcają się w nimfy, a następnie w osobniki dorosłe. Dojrzały samiec poszukuje samicy na powierzchni skóry lub w kieszonkach. Okres rozwoju dorosłych pasożytów z jaj trwa około 1 – 3 tygodnie. Świerzbowiec uszny (Otodectes cynotis) u psa i kota Cały cykl życiowy Otodectes cynotis również przebiega na żywicielu, a do zarażenia świerzbem dochodzi przez bliski kontakt. Larwy świerzbowca wykluwają się jaj po około 4 dniach po złożeniu przez dorosłe samice. Przez następne 3 tygodnie przechodzą przez dwa stadia rozwojowe nimf i przekształcają się w osobniki dorosłe. Samce przyczepiają się do drugiego stadium nimfy za pomocą przyssawek, mając nadzieję, że nimfa przeobrazi się w dorosłą samicę. To przymocowanie jest niezbędne, by doszło do złożenia jaj. Często w badaniu mikroskopowym daje się zauważyć „kopulujące” pary świerzbowców. Każdy z gatunków świerzbowca cechuje się wysokim potencjałem zakaźnym oraz świądem. Czy świerzbem u psa czy można się zarazić? Tak, świerzb ten może przenosić się z psa, kota i pomiędzy innymi gatunkami zwierząt, oraz zarazić człowieka. Uporczywe swędzenie zajętych miejsc związane jest nie tylko z bezpośrednim działaniem pasożytów (działanie mechaniczne), ale także z pojawieniem się reakcji nadwrażliwości. Świerzbowce są bezwzględnymi pasożytami, które odbywają cały swój cykl życiowy na żywicielu, dlatego też do zarażenia dochodzi głównie przez bezpośredni kontakt. Sarkoptoza, czyli świerzb drążący u psa Świerzb u psa Sarkoptoza to dermatoza wywołana przez świerzbowca drążącego psów Sarcoptes scabiei Świerzb występuje u psa, lisa i innych psowatych, ale może być przenoszony również na inne gatunki zwierząt jest zaraźliwy dla człowieka. Już w nazwie zawarta jest cała istota choroby – pasożyty te bytują na powierzchni skóry lub w korytarzach drążonych w naskórku, wywołując intensywny świąd. Pierwszymi zauważalnymi zmianami są zwykle swędzące grudki zlokalizowane najczęściej na głowie (skóra wokół oczu oraz brzegi małżowin usznych), choć typowa jest również lokalizacja zmian w dolnej okolicy jamy brzusznej, klatki piersiowej oraz na kończynach. Zmiany skórne rozprzestrzeniają się gwałtownie, obejmując niekiedy całe ciało. Charakterystyczne cechy, które można zaobserwować podczas procesu chorobowego to: rumień, grudki, strupy, uporczywy świąd. Na skutek intensywnego drapania i wygryzania się dochodzi do samouszkodzeń skóry i utraty włosa w miejscach zmienionych przez proces. W niektórych przypadkach są one pokryte grubymi, żółtawymi strupami, a na małżowinach usznych i łokciach dochodzi do obfitego łuszczenia się naskórka. Często pojawia się wtórne ropne zapalenie skóry na skutek ułatwionej kolonizacji chorych miejsc przez bakterie. Niestety – sarkoptoza, jeśli nie jest leczona, wykazuje tendencję do przechodzenia w formę przewlekłą z jej klinicznymi następstwami takimi, jak: zgrubienie skóry z jej hiperkeratozą, hiperpigmentacja, zliszajowacenie, ciężkie wyniszczenie pacjenta. Kiedy podejrzewam świerzba drążącego? U każdego psa z intensywnym świądem, który nie reaguje lub reaguje tylko w niewielkim stopniu na leczenie glikokortykosteroidami. Gdy podobne wykwity skórne występują również u ludzi mających bezpośredni kontakt z pacjentem (pamiętamy, że świerzb jest zoonozą!). Gdy zmiany w postaci grudek, strupów i wyłysień zlokalizowane są w charakterystycznych miejscach: głowa – małżowiny uszne, skóra wokół oczu, kończyny – głównie łokcie i stawy skokowe; podbrzusze, mostek, rzadziej grzbiet. Gdy występuje tak zwany odruch uszno-stopowy. Polega on na tym, że pocieranie okolicy małżowiny usznej powoduje natychmiastową reakcję pacjenta w postaci drapania tylną łapą. Potwierdzenie inwazji Sarcoptes Wykazanie przynajmniej jednej postaci rozwojowej świerzbowca drążącego w pobranej zeskrobinie głębokiej. Nie jest to łatwe, ponieważ pasożyty bytują w głębokich warstwach skóry i niejednokrotnie – pomimo pobrania materiału z kilku miejsc – nie udaje się potwierdzić choroby. Dlatego też uznaje się, że jest to jedyna dermatoza, w której możemy zadowalać się rozpoznaniem terapeutycznym (czyli jeśli wprowadzone leczenie przeciwświerzbowcowe jest skuteczne). Badanie serologiczne – czyli wykrywanie immunoglobulin G skierowanych przeciwko w surowicy psa bardzo ułatwia rozpoznanie ze względu na dużo wyższą czułość i swoistość (około 90%). Należy jednak pamiętać o tym, że wytworzenie przeciwciał może trwać do 5 tygodni, dlatego też nie należy wykonywać badań zbyt wcześnie lub powtórzyć je po około 2-3 tygodniach. Badanie histopatologiczne wycinka skóry – traktuję je jako ostateczność, zważywszy na dostępność mniej inwazyjnych metod. Warto jednak wspomnieć, że możliwe jest ustalenie rozpoznania właśnie na podstawie stwierdzenia obecności świerzbowców lub ich szczątków w bioptacie. Świerzb u kota i psa leczenie Jak leczę świerzba drążącego? Po pierwsze przygotowuję skóra pacjenta na działanie leków. Zwyczajowo staram się dokładnie skrócić włos, co ma szczególne znaczenie u ras długowłosych. Unikam golenia, gdyż ostrze może dodatkowo podrażnić skórę i niepotrzebnie zaognić proces chorobowy. Dobrze jest całkowicie ostrzyc pacjenta, jednak wielu właścicieli sobie tego nie życzy – wtedy sierść delikatnie skracam zwłaszcza w miejscach predysponowanych oraz tam, gdzie zmiany już się pojawiły. Następnie zalecam kąpiele przy użyciu szamponów i płukanek leczniczych. Ma to na celu dokładne umycie skóry, usunięcie strupów i zrogowaciałych łusek naskórka, a także odtłuszczenie po to, by ułatwić lekom świerzbobójczym penetrację wgłąb skóry. W tej roli świetnie sprawdzają się następujące preparaty: Szampony keratolityczne Szampon na świerzb u kota” src=”http://cowsierscipiszczy. Pl/wp-content/uploads/2016/08/szmpon-na-swierzb-kota. Jpg” alt=”szampon na świerzb u kota” width=”1242″ height=”800″ data-wp-pid=”1365″ /> szampon na świerzb u kota Szampony keratolityczne zawierają w swym składzie: Kwas salicylowy w stężeniu 2-6% – posiada on właściwości złuszczające, bakteriostatyczne oraz lekkie przeciwświądowe, dzięki czemu rewelacyjnie „zmywa” z powierzchni skóry zalegający materiał organiczny. Kwas salicylowy bardzo dobrze współpracuje z siarką koloidalną (w stężeniu 2-6%), która z kolei uzupełnia go o właściwości przeciwłojotokowe, zmniejszające przekrwienie, przeciwzapalne, przeciwświądowe i przeciwpasożytnicze Ceny szamponów na świerzb mogą być różne, i tak na przykład: Sebozero 54-104 zł; Zincoseb 25 -133zł; Nadtlenek benzoilu w stężeniu 2,5-3,0% (zawarty np. w szamponie Peroxyvet, który kosztuje około 80 zł)– jeden z najważniejszych leków stosowanych w dermatologii weterynaryjnej. Nadtlenek benzoilu posiada następujące działanie terapeutyczne: zmniejsza aktywność gruczołów łojowych, działa keratolitycznie – rozpuszczając powierzchowny czop naskórkowo-łojowy prowadzi do odblokowania mieszków włosowych działa antyseptycznie (poprzez uwalnianie tlenu i obniżenie pH skóry), dodatkowo pobudza procesy ziarninowania (a więc przyspiesza regenerację) i syntezę kolagenu; Kwas mlekowy (Savederm) – delikatnie czyści skórę, działając łagodnie keratolitycznie. Mocznik (Pyoderm) – zalecany w leczeniu dermatoz strupiejących, wzmaga uwodnienie warstwy rogowej i rozrodczej naskórka. Prawidłowe stosowanie szamponów na świerzba opiera się na kilku zasadach: Szampon stosuje się na całe ciało zwierzęcia. Należy dobrze zwilżyć sierść oraz skórę, nanieść szampon po raz pierwszy, szorować przez kilka minut tak, by składniki myjące preparatu dotarły do skóry. Następnie spłukujemy dokładnie pianę. Drugie nałożenie szamponu, wytworzenie aktywnej piany oraz postawienie jej na skórze przez 5-10 minut ma na celu ujawnienie właściwego działania terapeutycznego szamponu. Dopiero teraz aktywne składniki lecznicze preparatu mają szansę prawidłowo działać. Następnie należy dokładnie spłukać szampon z sierści. Leki na świerzb u kota i psa Na tak przygotowaną skórę można zacząć działać preparatami przeciwświerzbowcowymi. Obecnie za najskuteczniejszą metodę zwalczania pasożyta uznaje się ogólne stosowanie akarycydów (połączone, lub nie z leczeniem miejscowym). Dopuszczalne jest stosowanie następujących leków na świerzb z grupy makrocyklicznych laktonów, takich jak: Moksydektyna 2,5 % (w połączeniu z imidoklopramidem 10% w preparacie spot-on) w dawce 0,1 ml/kg dwukrotnie w odstępie 4-tygodniowym. Selamektyna 6-12 mg/kg preparat spot-on na świerzb podawany w odstępie 30-dniowym. Iwermektyna (0,2 – 0,4 mg/kg podana podskórnie min. 2 razy w odstępie 2-tygodniowym lub doustnie minimum 3 razy w odstępach 7-dniowych. Preparat nie jest zarejestrowany do stosowania u psów, dlatego unikam jej podawania. U niektórych ras oraz u psów z defektem genu MDR1 lek ten może przechodzić przez barierę krew-mózg i wywoływać objawy nerwowe, a nawet śmierć naszego podopiecznego. Oksym milbemycyny. Tabletki na świerzb dla psa (2 mg/kg doustnie w odstępach 7-dniowych przez 3-5 tygodni. Zdarza się jednak, że częstotliwość podawania milbemycyny musi być większa Fipronil – 0,25% roztwór na świerzb do spryskiwania lub preparat spot-on. 3 podania w dawce 3 ml/kg w odstępach 3-tygodniowych lub 2 podania w dawce 6 ml/kg w odstępie tygodnia. Leczenie przeciwświądowe Ze względu na silny świąd oraz reakcje nadwrażliwości towarzyszące świerzbowi czasem wprowadza się do terapii glikokortykosteroidy na okres kilku dni. Można zastosować na przykład Prednizon 0,5-1,0 mg/kg przez pierwsze 1-5 dni leczenia. Osobiście nie lubię nadużywać glikokortykosteroidów i sięgam po nie jedynie w ostateczności oraz dopiero po wykluczeniu innych chorób, przy których ich stosowanie może być przeciwwskazane. Antybiotykoterapia Inwazjom świerzbowców często towarzyszą wtórne zakażenia bakteryjne i/lub grzybicze. Wtedy konieczne jest wprowadzenie antybiotyku i/lub leków przeciwgrzybicznych. Terapia wspomagająca Walkę ze świerzbowcem można wspomóc na kilka różnych sposobów: Dobrze zbilansowaną, wysokosprawną dietą. Stymulacją odporności psa i kota: preparaty w formie kapsułek, preparaty w formie tabletek lub iniekcji. Substancjami wpływającymi na regenerację skóry: nienasycone kwasy tłuszczowe, witaminy A, C, E oraz B, cynk, selen, żelazo, biotyna. Zwalczanie świerzbowców w środowisku Chorego psiaka należy tymczasowo odizolować od innych zwierząt, a także – w miarę możliwości – od ludzi. Pomimo, że Sarcoptes z reguły nie atakuje kotów, zdarzały się sporadyczne przypadki występowania tej choroby u kotowatych. Generalnie zalecam kurację przeciwświerzbowcową u wszystkich zwierząt w domu, które miały kontakt z pacjentem. Świerzbowce mogą przeżyć w środowisku do 3 tygodni, dlatego gruntownemu odkażaniu należy poddać wszystkie legowiska, posłania, koce, ręczniki Twojego sierściucha. Na rynku dostępne są specjalne preparaty świerzbobójcze do prania – warto się w nie zaopatrzyć. W razie braku – polecam pranie w 90°C, a potem dokładnie prasowanie. Ważne jest gruntowne sprzątanie pomieszczeń, mycie podłóg z płynem przeznaczonym do zwalczania świerzbowców w środowisku, regularne (minimum 2 razy w tygodniu) odkażanie misek, dokładna dezynfekcja wszelkiego rodzaju szczotek, grzebieni oraz innych sprzętów groomerskich. Obroże lub szelki dobrze jest wymienić na nowe. Monitorowanie skuteczności terapii Ile trwa leczenie świerzba? Zwykle można wyleczyć świerzba w 4-6 tygodni. W zależności od nasilenia inwazji oraz współtowarzyszących infekcji wtórnych, może się ono wydłużyć nawet do 8 tygodni. Poprawa widoczna jest stosunkowo szybko od wprowadzenia leczenia, jednak świerzba trzeba leczyć długo. Dopiero po 3 tygodniach od ustąpienia wszystkich objawów klinicznych leczenie można uznać za skuteczne. Należy pamiętać o dalszym zabezpieczaniu pacjenta przez inwazją (spraye, preparaty spot-on zawierające substancję roztoczobójczą) – przechorowanie inwazji nie daje odporności i dopiero co wyleczony psiak może dość szybko złapać pasożyta ponownie. Notoedroza: świerzb drążący u kota Kot może zarazić się świerzbem? ” src=”http://cowsierscipiszczy. Pl/wp-content/uploads/2016/08/jek-kot-moze-zarazic-sie-swierzbem. Jpg” alt=”jak kot może zarazić się świerzbem? ” width=”1200″ height=”800″ data-wp-pid=”1368″ /> jak kot może zarazić się świerzbem? Jest to dość rzadko występująca choroba w Polsce, dotykające głównie koty, choć może występować także u: psów, lisów, królików, ludzi. Notoedroza nie ma potencjału zoonotycznego – przypadki jej występowania mają charakter przejściowy i zdarzają się naprawdę wyjątkowo. Podobnie jak sarkoptoza , ten koci świerzb cechuje się bardzo silnym świądem. Świerzbowiec drążący bez gospodarza może przeżyć tylko kilka dni, a do zakażenia dochodzi przez kontakt bezpośredni ze zwierzętami chorymi. Zmiany skórne są podobne do tych stwierdzanych przy sarkoptozie u psów. Umiejscawiają się głównie na obrzeżach, a następnie na zewnętrznej powierzchni małżowin usznych, rozprzestrzeniając się na twarz, kark i łapy. Wskutek silnego świądu oraz mechanicznego działania roztoczy (drążenie korytarzy w naskórku), dochodzi do: utraty włosa, zaczerwienienia, powstawania grudek, powstawania strupów. Proces często wikłany jest przez bakterie i/lub grzyby. W porównaniu z sarkoptozą stosunkowo łatwo wykazać go w zeskrobinie głębokiej skóry. Postępowanie podobne jak przy sarkoptozie psów, jednak należy pamiętać, że niektóre preparaty stosowane u psów mogą być toksyczne dla kotów (np. preparaty fosforoorganiczne). Otodektoza: świerzb uszny u psa i kota To zaraźliwa choroba również przebiegająca ze świądem, wywoływana przez świerzbowca Otodectes cynotis. Często jest on spotykany w hodowlach lub w dużych skupiskach zwierząt. Dotyka głównie: koty wychodzące, psy (najczęściej szczenięta), lisy, inne mięsożerne. Otodectes żyje na powierzchni skóry i w woskowinie, szybko przemieszcza się, a odżywia płynami tkankowymi i resztkami naskórka. Pasożyt nie nakłuwa skóry, ani nie wnika w naskórek. Wywołuje nadwrażliwość typu I i IV. W przebiegu inwazji tym pasożytem dochodzi do zapalenia ucha zewnętrznego, a charakterystyczne symptomy zakażeniem świerzbowcem usznym to: świąd uszu, potrząsanie głową, uporczywe drapanie się zwierzaka, nasilona produkcja ciemnej woskowiny o zabarwieniu od bursztynowego do czarnego wskutek mechanicznego działania świerzbowca, jego wydzielin i wydalin, pierwotnie pojawiają się strupiaste grudki, jednak ze względu na bardzo silny świąd, prowadzący do uporczywego drapania się, zmiany często obserwowane są na uszach, szyi i głowie. zauważyć można utratę włosa, przeczosy, strupy. bywa również, że zmiany pojawiają się w innych miejscach ciała w wyniku zawleczenia pasożytów podczas drapania się czy pielęgnacji (szyja, okolica lędźwiowa, ogon), przy zaawansowaniu procesu chorobowego mogą pojawić się zaburzenia słuchu i objawy neurologiczne (przechylenie głowy na bok, nieskooordynowane ruchy, zespół Hornera, przy którym obserwujemy zwężenie źrenicy, zapadnięcie gałki ocznej, opadnięcie górnej powieki i wypadnięcie trzeciej powieki, czy nawet objawy rzekomopadaczkowe), inwazja często wikłana jest infekcjami bakteryjnymi i/lub grzybiczymi, co może prowadzić do pojawienia się stanów zapalnych skóry, często dochodzi do utraty apetytu i spadku masy ciała. Do zarażenia dochodzi poprzez kontakt zwierząt zarażonych ze zdrowymi. Świerzb uszny może przenosić się na przykład z psa lub kota na lisa i odwrotnie, możliwa jest również inwazja świerzbowców znajdujących się w środowisku. Jak rozpoznać świerzb uszny u psa i kota? Świerzbowca usznego można rozpoznać na podstawie: Objawów klinicznych: kruche ciemnobrązowe lub czarne strupy lub woskowate złogi – „fusy z kawy” w zewnętrznym kanale słuchowym i na małżowinie. Niekiedy świerzbowce mogą znajdować się wewnątrz lub wokół wałów pazurowych. Poprzez badanie otoskopowe. Dzięki niemu można wykryć maleńkie, szybko poruszające się i unikające światła świerzbowce. Poprzez badanie mikroskopowe materiału pobranego z uszu – wykazanie którejkolwiek formy rozwojowej świerzbowca usznego potwierdza rozpoznanie. Jak wyleczyć świerzba usznego? Przed zastosowaniem właściwych środków roztoczobójczych należy dokładnie wyczyścić kanały słuchowe przy pomocy roztworu do czyszczenia uszu. U psów długowłosych zaleca się dokładne skrócenie sierści w miejscach zajętych przez świerzbowce (okolica małżowin usznych, głowa, czasem inne części ciała). Preparatów przeznaczone do bezpośredniego podawania do uszu Oridermyl (siarczan neomycyny, nystatyna, acetonid triamcinolonu i permetryna) – maść na świerzba do uszu zawierająca dodatkowo komponentę przeciwbakteryjną, przeciwgrzybiczą i łagodzącą świąd (steryd). Leczenie polega na codziennym aplikowaniu do uszu niewielkiej objętości maści (wielkości ziarna groszku) oraz delikatnym masażu małżowin usznych po aplikacji leku. Ze względu na fakt, że cały cykl rozwojowy świerzbowców trwa około 3 tygodnie, preparat podaje się przez pełne 21 dni. Koszt leczenia świerzba u kota i psa tym preparatem to około 50 – 90 zł za opakowanie. Otimectin – jedyny preparat z iwermektyną zarejestrowany dla kotów. Sięgam po niego, gdy proces nie jest powikłany. Niestety, nie działa on na jaja świerzbowców, dlatego zaleca się go stosować 3-krotnie w odstępach 7-dniowych. Forma aplikacji wygodniejsza dla właściciela i mniej stresująca dla kota – nie ma konieczności codziennych aplikacji. 10% roztwór fipronilu aplikowany do uszu w ilości 1-2 kropli co 2-4 tygodnie. 1% iwermektyna rozcieńczona glikolem propylenowym w stosunku 1:9 – wkraplamy 2-4 krople do każdego ucha co 24 godziny przez 3-4 tygodnie. Preparaty spot-on na świerzb u kota i psa Preparat spot-on Preparaty spot-on to bardzo dobra alternatywa w leczeniu świerzbowcowego zapalenia ucha zewnętrznego. Aplikacja preparatów otologicznych może być trudna dla właścicieli, zwłaszcza w przypadku kotów wychodzących na zewnątrz lub zwierząt agresywnych. Są to np: Advocate (moksydektyna 2,5% w połączeniu z imidaklopridem 10%); cena leczenia świerzba u psa i kota tym lekiem to od około 8 do 120 zł za opakowanie. Stronghold (selamektyna 6 mg/kg jednorazowa aplikacja na skórę karku i/lub podstawy czaszki z ewentualnym powtórzeniem po 30 dniach. Preparaty zawierające w swym składzie fipronil – 2-3 razy w odstępie 2 tygodni. Ogólnoustrojowe stosowanie leków świerzbobójczych Iwermektyna – preparaty do stosowania ogólnoustrojowego nie są w Polsce zarejestrowane dla psów i kotów, a ich stosowanie (zwłaszcza u osobników wrażliwych) może być niebezpieczne! doustnie 0,3 mg/kg 3-4 razy co 7 dni; podskórnie 0,3 mg/kg 3 razy co 10-14 dni. Moksydektyna 0,2 mg/kg doustnie 2-3 razy w odstępie 10 dni. W leczeniu wspomagającym otodektozy można dodatkowo preparaty do stosowania miejscowego zawierające glikol propylenowy (np. Vetriderm Otex), który rozpuszcza zalegającą suchą wydzielinę. Dzięki temu pasożyty i ich jaja mogą być łatwiej usunięte z kanałów słuchowych, co znacznie skraca czas leczenia. Wszystkie psy i koty, które miały kontakt ze świerzbowcem, należy również leczyć. Podobnie jak w przypadku świerzba drążącego zaleca się wprowadzenie terapii wzmacniającej u pacjenta dotkniętego inwazją. Należy również pamiętać o zwalczaniu pasożytów w środowisku oraz tymczasowe odizolowanie zwierząt chorych od innych zwierząt przebywających w domu. Podsumowanie Zwalczanie inwazji świerzbowców oraz wtórnych chorób, pojawiających się w jej przebiegu bywa długotrwałe i uporczywe dla pacjentów oraz ich opiekunów. Warto pamiętać też, że świerzbowcem można zarazić się od zwierzęcia. Przy leczeniu świerzba istotna jest dyscyplina w regularnym aplikowaniu leków, zwalczanie pasożytów w środowisku oraz dbałość o to, by nasz futrzak nie uległ ponownemu zakażeniu. Niestety, domowe sposoby na świerzbowca u kota czy psa jest w większości nieskuteczne, a stosowanie środków do leczenie w domu świerzbowca ma uzasadnienie jedynie jako element wspomagający leczenie właściwymi preparatami roztoczobójczymi. Jeśli chcesz dowiedzieć się jak samemu można wcześnie rozpoznać świerzbowca, albo po prostu podzielić się swoim doświadczeniem z innymi Czytelnikami, dodaj teraz komentarz pod artykułem.
315 views, 3 likes, 0 loves, 0 comments, 1 shares, Facebook Watch Videos from „Na Krakowskiej" Przychodnia weterynaryjna: Swędzący problem. Świerzb drążący znaleziony w zeskrobinach skórnych z Występowanie świerzbu u zwierząt Świerzb u psa Świerzb jest chorobą, która występuje nie tylko u ludzi, lecz także u zwierząt. Najczęściej atakuje psy. Pasożytem, który powoduje świerzb u tych czworonogów jest świerzbowiec drążący. Pasożyt rozmnaża się na powierzchni skóry, następnie samice dostają się do naskórka, dalej wędrują znów na powierzchnię skóry i tam dochodzi do złożenia jaj. Proces wykluwania się jaja i dojrzewania larwy trwa około trzy tygodnie. Pasożyty znajdujące się pod skórą żywią się złuszczonym naskórkiem. W czasie ich wędrówki w głąb skóry mogą one powodować uszkodzenie kolejnych jej warstw. Zmiany skórne pojawiają się zazwyczaj na głowie, brzuchu, klatce piersiowej oraz na kończynach. Pierwszymi objawami pojawienia się choroby u zwierzaka jest wystąpienie rumienia oraz wykwitów skórnych, którym tworzą swędzące grudki oraz strupy. Uczucie swędzenia powoduje, że pies zaczyna się drapać. Z czasem objawy nasilają się, przez co zwierzę drapie się coraz mocniej. Może to powodować wypadanie sierści oraz tworzenie się bolesnych ran. Złe warunki higieniczne mogą doprowadzić do powstania infekcji bakteryjnej, którą trudno będzie wyleczyć i która będzie sprawiała psu dotkliwy ból. Świerzb występujący u zwierząt przybiera o wiele bardziej zaawansowaną formę, z racji tego, że nie ma możliwości tak dokładnego przestrzegania higieny jak u ludzi. Mocne drapanie się zwierzęcia pogarsza stan jego skóry, a powstałe rany trudno się goją. Jeśli u psa pojawią się wyżej wymienione objawy, należy jak najszybciej udać się do lekarza weterynarii, by podjąć leczenie. Pierwsze objawy, podobnie, jak w przypadku ludzi, mogą sugerować alergię, jednak nie warto tego problemu bagatelizować, ponieważ im wcześniej rozpocznie się terapię, tym szybciej zwierzę wyzdrowieje i mniej będzie cierpiało. Badanie lekarskie także może dawać błędną diagnozę, ponieważ jedynie w 20% przypadków pasożyty zostają wykryte przy użyciu mikroskopu. Inną, bardziej skuteczną metodą badawczą jest ocena kału zwierzęcia, w którym można dostrzec pasożyty, jakie zaatakowały skórę. Jednak i ta metoda nie jest niezawodna. Jeśli żadna z nich nie zda egzaminu, pozostaje wykonanie badań serologicznych, które dają bardzo dużą wiarygodność, jednak dopiero w zaawansowanym stadium choroby. Leczenie świerzbu u psów zazwyczaj polega na podawaniu leków za pomocą iniekcji, czyli wprowadzenia roztworu leczniczego do tkanki za pomocą igły. Nie jest to przyjemna metoda, niektóre psy reagują dość agresywnie na widok igły. Często w takich sytuacjach do zaaplikowania zwierzęciu leku potrzebnych jest kilka osób. Inną, mniej inwazyjną metodą, jest podawanie leku w tabletkach. Taką pastylkę można zmieszać z jedzeniem, by pies nie czuł, że ją połyka i aby jej nie wypluł. Jeszcze inną metodą jest spryskanie zmian chorobowych sprayem leczniczym. Przy bardziej zaawansowanym stadium choroby, niekiedy konieczne staje się podawanie psu antybiotyku. Wówczas terapia może trwać dużo dłużej. Wtedy ważne jest, aby pies leczony był w jak najlepszych higienicznie warunkach, ponieważ, inaczej terapia nie będzie miała końca. Inną, równie często pojawiającą sie odmianą pasożyta, który powoduje świerzb u psów, jest świerzbowiec uszny. Ten typ, jak sama nazwa wskazuje, atakuje jedynie okolice uszu. Pasożyt ten może przeżyć na skórze psa dwa miesiące. Tak jak w przypadku ludzi, tak i u zwierząt zarażenie się świerzbem następuje na skutek bezpośredniego kontaktu z innym zarażonym. Jednak zwierzę to nie musi zarazić się świerzbem jedynie od drugiego psa, ale także od innych gatunków zwierząt. Pierwszymi objawami występowania u czworonoga odmiany usznej świerzbu jest uporczywe drapanie się po uszach, a następnie pojawienie się zaczerwienienia i krwiaków, które mogą prowadzić do zakażeń bakteryjnych i ropnego zapalenia. Pasożyty powodujące świerzb potrafią przeżyć poza organizmem psa nawet do trzech tygodni, dlatego bardzo ważna jest dezynfekcja pomieszczeń, w których znajdowało się chore zwierzę, oraz pozbycie się lub dokładne wyczyszczenie przedmiotów, z którymi miało do czynienia. Świerzb najczęściej atakuje psy w dużych skupiskach, takich jak schroniska. Jednak może się też zdarzyć, że na chorobę tę zapadnie pies podwórkowy. Świerzb u kota Świerzbowiec uszny może także zaatakować koty. Objawy i sposób leczenia są podobne jak w przypadku zachorowania na tę przypadłość psa. Weterynarz najczęściej przepisuje krople, które należy wcierać w chore miejsce. Dodatkowo pomagają one również zwalczać pchły oraz pasożyty jelitowe. Poza stosowaniem specyfiku, ważne jest także dokładne oraz regularne czyszczeniu uszu. Zdarzają się przypadki zarażenia przez człowieka świerzbem kocim, jednak należą one do rzadkości. Świerzb u ptaków Świerzb może też występować u ptaków. Choroba ta zwana jest knemidokoptozą. Pasożyty świerzbowca, np. u papug dojrzewają w naskórku. Wówczas dochodzi do reakcji zapalnej skóry. Gromadzą się one najczęściej wokół dzioba, woskówki, oczu, a także przy nieopierzonych częściach nóg. Papugi najczęściej zarażają się od swoich rodziców, np. podczas karmienia lub od siebie nawzajem. Często początkowe objawy świerzbu nie są widoczne przez pierwsze miesiące lub, w niektórych przypadkach, nawet lata. Podstawowymi objawami wystąpienia choroby u tych ptaków, jest rozrastanie się zaatakowanej przez pasożyty tkanki oraz pojawienie się szarawej, białawej lub żółtawej narośli. We wczesnej fazie choroby leczenie polega na smarowaniu zmian skórnych olejem parafinowym i wazeliną. Jeśli stadium jest bardziej zaawansowane, konieczne jest leczenie farmakologiczne. Polecamy również: Opryszczka narządów płciowych Opryszczka narządów płciowych jest obecnie najczęstszą chorobą przenoszoną drogą płciową. Wywoływana jest głównie przez typ 2 wirusa opryszczki. Opryszczka skóry Wykwity opryszczkowe rzadko zlokalizowane są poza okolicami twarzy i narządów płciowych. Do pierwotnego zakażenia skóry dochodzi najczęściej przez kontakt... Powikłania opryszczki Dość powszechnym powikłaniem każdej postaci opryszczki jest wtórne zakażenie bakteryjne bądź grzybicze zmian zlokalizowanych na skórze i błonach śluzowych. Objawy grzybicy paznokci Zmiany na płytce paznokcia pojawiają się stopniowo. W pierwszej kolejności zaobserwować możemy przebarwienia – najpierw białawe, potem o żółtym zabarwieniu... Diagnoza i leczenie grzybicy paznokci Aby zdiagnozować chorobę, wykonuje się badanie mykologiczne, które polega na tym, iż pobiera się wycinek masy rogowej... Zapobieganie grzybicy paznokci Najwcześniej grzybica dotyka stóp i przestrzeni między palcami. Potem rozprzestrzenia się na paznokcie... Zabierz psa do weterynarza, jeśli podejrzewasz, że ma świerzb. Lekarz będzie musiał wykonać testy, w tym skrobanie skóry, aby pozytywnie zidentyfikować, że twój pies rzeczywiście przechowuje roztocza. Stamtąd może przepisać kilka zabiegów. Krok 2. Ogolcie swojego psa, jeśli ma długie włosy. Według obserwacji lekarzy weterynarii pasożyty zewnętrzne “zyskują na znaczeniu” w rozwoju chorób dermatologicznych u psów. Co godne uwagi, świerzb u psa, czyli inwazja świerzbowca drążącego (Sarcoptes scabiei) jest powodem niemal 5% przypadków wszystkich konsultacji dermatologicznych. Dowiedz się, jak rozpoznać świerzbowiec psi oraz poznaj koszt leczenia świerzbu u psa. Mamy dla Ciebie kompletny przewodnik obejmujący “domowe sposoby” na leczenie świerzbu u psa oraz wiele innych przydatnych wskazówek. Ranking najlepszych karm dla psa – sprawdź już teraz! Zobacz ranking Świerzbowiec psi – co musisz wiedzieć o Sarcoptes scabiei?Świerzb u psa – objawyJak zapobiegać inwazji świerzbowca u psa?Świerzb u psa – objawy u szczeniakaTabletki na świerzb dla psa? – diagnostyka i leczenie inwazji u psa a leki bez receptyJaki jest koszt leczenia świerzbu u psa?Świerzbowiec psi u człowieka – ważna zoonozaŚwierzb uszny u psa – kilka słów o zapaleniu ucha zewnętrznego Świerzbowiec psi – co musisz wiedzieć o Sarcoptes scabiei? Inwazja Sarcoptes scabiei jest dość powszechnym problemem u zwierząt na całym świecie. Pasożyt ten jest wykrywany u: psów, kotów, królików, świnek morskich, owiec, kóz, bydła, świń. S. scabiei może pojawiać się także u ludzi, dlatego zawsze warto dbać o prawidłową higienę podczas kontaktów z potencjalnie chorymi zwierzętami. Świerzbowiec psi to S. scabiei var canis. Inwazja pasożyta następuje w czasie bezpośredniego kontaktu z zarażonymi osobnikami lub jest związana z kontaktem z przedmiotami, które były używane do pielęgnacji chorego psa np. szczotkami. Po zarażeniu i kopulacji na powierzchni skóry psa samice S. scabiei drążą korytarze w naskórku żywiciela, gdzie później składają jaja. Cykl rozwojowy pasożyta trwa zwykle 2-3 tygodnie. Świerzb u psa – objawy Jak wygląda świerzb u psa? Zdjęcia nie są zbyt ładne. Świerzbowiec u psa powoduje bardzo nasilony świąd, a ten prowadzi do samookaleczenia, a następnie wtórnych infekcji bakteryjnych lub grzybiczych. Skąd masz wiedzieć, że Twojego psa swędzi skóra? Zwróć uwagę na takie zachowania jak: drapanie, wygryzanie niektórych obszarów ciała, nasilone wylizywanie sierści, ocieranie się o meble, częste tarzanie na dywanie lub w trawie. Jeżeli podłożem problemy jest świerzb u psa, skóra zwierzęcia może pokrywać się: pęcherzykami, grudkami, krostami, które będą zmieniały się w strupy pod wpływem mechanicznych uszkodzeń. Wizualnie skóra może być także popękana lub pogrubiona i pomarszczona. Z pewnością zauważysz takie objawy w okolicy głowy, szyi lub nasady ogona swojego ulubieńca. Jak zapobiegać inwazji świerzbowca u psa? Pamiętaj, że choć świerzbowiec drążący może pojawić się u prawie każdego psa to masz realny wpływ na zdrowie swojego pupila. Choroby pasożytnicze częściej dotykają zwierząt: bytujących w złych warunkach, odczuwających stres, nieprawidłowo karmionych. Rolę odgrywa także odporność Twojego psa, która jest obniżona w przypadku szczeniąt, seniorów, a także czworonogów podczas terapii niektórymi lekami. Świerzb u psa – objawy u szczeniaka W przypadku inwazji świerzbowca u psów objawy choroby rzadko widoczne są u szczeniąt poniżej 6 tygodnia życia. Dlaczego? Świetne pytanie! Jest to zapewne związane z niecałkowitym rozwinięciem odruchu drapania u tak młodych zwierząt, choć uzasadnieniem może być także okres inkubacji choroby, który wynosi około 3 tygodni. Istnieje także teoria, że objawy kliniczne są wynikiem rozwoju podwyższonej wrażliwości na inwazję tych roztoczy. Świerzbowiec psi u starszego szczeniaka daje objawy podobne do tych u dorosłych osobników. U małych psów obserwuje się zatem silny świąd okolicy głowy i łokci, a także potrząsanie głową. Lekarz weterynarii lub opiekun może wywołać odruch drapania poprzez drażnienie małżowiny usznej. Zmiany skórne widoczne są na: głowie, brzegach małżowin usznych, łokciach, pęcinach. U psa pojawiają się przeczosy, łuszczenie skóry, a następnie strupy. Co ważne, jeżeli świerzb u psa nie zostanie rozpoznany i leczony dochodzi do uogólnionej postaci choroby. W tym przypadku pies traci włosy na większej powierzchni ciała i cierpi z powodu nadmiernie złuszczającego się naskórka, hiperkeratozy i liszajowacenia. Finalnie, męczący świąd może doprowadzić do spadku masy ciała szczeniaka, który nie może normalnie funkcjonować i spokojnie spożywać posiłków. Ranking najlepszych karm dla psa – sprawdź już teraz! Zobacz ranking Tabletki na świerzb dla psa? – diagnostyka i leczenie inwazji Świerzb u psa rozpoznawany jest głównie na podstawie zeskrobiny pobranej ze skóry chorego psa. Pod mikroskopem lekarz weterynarii może zauważyć jaja lub odchody roztoczy. Zdarza się, że roztocza znajdowane są również w kale badanym metodą flotacji. Dodatkowo wykonuje się cytologie w celu wykrycia wtórnych infekcji bakteryjnych lub grzybiczych, a także inne testy służące wykluczeniu pozostałych problemów powodujących świąd u psa np. obecności pcheł. U wielu zwierząt objawy są jednak bardzo charakterystyczne, dlatego leczenie wdrażane jest podczas pierwszej wizyty. Leczenie psa ze świerzbowcem obejmuje podawanie różnych środków pasożytobójczych. Do leczenia inwazji S. Scabiei stosuje się w Polsce takie substancje czynne, jak: amitraza, moksydektyna, selamektyna, oksym milbemycyny, iwermektyna. Amitraza to lek stosowany do kąpieli, które będziesz musiał powtarzać co 7 dni przez 2 do 6 tygodni. Ta substancja czynna przeciwwskazana jest jednak u rasy Chihuahua, a także u szczeniąt poniżej 12 tygodnia życia, czy suk karmiących. Moksydektyna połączona z imidakloprydem dostępna jest w formie preparatów spot-on. Aplikuje się ją na kark u zwierząt mających powyżej siedmiu tygodni. Świerzb u psa a leki bez recepty Niestety domowe sposoby na leczenie świerzbu u psa właściwie nie istnieją. Możesz jednak pomóc psu stosując kołnierz weterynaryjny, który częściowo ograniczy możliwość pogłębiania samouszkodzeń skóry u Twojego pupila. Kolejnym krokiem jest wspomaganie odporności pupila poprzez właściwą dietę oraz ewentualne suplementy. Na świerzb u psa leczenie domowe nie przynosi rezultatów, ale bez względu na to, jakiego wyboru dokona Twój lekarz w temacie środków przeciwpasożytniczych, powinieneś: dokładne posprzątać dom, wyprać legowiska, kocyki i zabawki psa. Świerzbowiec psi ma zdolność do przetrwania w środowisku zewnętrznym, dlatego może ponownie zakazać psa. Twój chory pupil rozsiewa świerzbowca podczas drapania krostek i strupków. Jaki jest koszt leczenia świerzbu u psa? Na koszt leczenia świerzbu u psa wpływa wiele czynników jak: wykonane badania, wybrane leki, waga psa (wpływająca na dawkę leków), konieczność leczenia powikłań bakteryjnych lub grzybiczych. W dużym uogólnieniu warto przygotować się wydatek ok. 200-300zł w ciągu kilku tygodni leczenia. Świerzbowiec psi u człowieka – ważna zoonoza Po postawieniu diagnozy u psa, wiele osób pyta, czy świerzb u psa jest zaraźliwy dla ludzi. Odpowiedź brzmi tak! Świerzb u psa to zoonoza, czyli choroba, która może zostać przeniesiona na ludzi. U większości osób ma ona charakter samoograniczający. Świerzbowiec psi u człowieka w 30 do 50% objawia się świądem oraz grudkami lokalizującymi się na tułowiu i kończynach. Problem zwykle ustępuje w trakcie leczenia zwierzęcia. Zawsze jednak należy zasięgnąć porady lekarza szczególnie, wtedy gdy zmiany się utrzymują. Świerzbowiec uszny u psa jest stosunkowo rzadką zoonozą, ale może powodować świąd oraz zapalenie ucha u człowieka. Tak samo, jak w przypadku świerzbowca drążącego objawy mijają po rozpoczęciu leczenia. Świerzb uszny u psa – kilka słów o zapaleniu ucha zewnętrznego Świerz u psa to nie tylko “sprawka” Sarcoptes sabiei. Istnieje także tzw. świerzbowiec uszny u psa, czyli Otodectes cynotis. Stanowi on bardzo częstą przyczynę chorób uszu występujących u szczeniąt i kociąt, ale nie tylko. Jeżeli Twój pies odczuwa świąd w okolicy głowy i potrząsa uszami, należy brać pod uwagę właśnie świerzb uszny u psa. Diagnoza stawiana jest po pobraniu próbek do badań mikroskopowych. Wydzielina z ucha zwykle jest ciemnoszara do czerwonobrązowej i ma dość suchą konsystencję. Zdarza się jednak, że u psów pojawia się wtórne zakażenie bakteryjne lub grzybicze. Wydzielina staje się wtedy żółtobrązowa lub ropna. Zarówno świerzb uszny u psa, jak i świerzb u psa wywołany przez S. scabiei muszą być leczone pod kontrolą lekarza weterynarii. Leczenie odbywa się przy użyciu miejscowych środków podawanych do ucha psa. Po ich aplikacji warto wykonać masaż u podstawy ucha, by maść odpowiednio się rozprowadziła. Lekarz weterynarii poinstruuje Cię podczas pierwszego podawania leków w gabinecie. Nie zapominaj o wizytach kontrolnych, by ewentualnie zmienić leki u psa. Świerzb u psa to poważny problem! Świerzbowiec psi wywołuje nasilony świąd, który bardzo przeszkadza chorym zwierzętom. Jeżeli zauważysz zmiany skórne u swojego pupila lub wzmożone zachowania związane z drapaniem, zgłoś się do lekarza weterynarii. Ranking najlepszych karm dla psa – sprawdź już teraz! Zobacz ranking

Objawy nużycy u kotów. Istnieją dwie formy nużycy: zlokalizowane (cierpi jedna lub więcej części ciała kota, ale nie ma objawów infekcji na łapach); uogólnione (kilka części ciała cierpi na raz, w tym łapy). Uważa się, że świerzb uogólniony jest znacznie cięższy niż zlokalizowany.

Jeśli nasz pupil nieustannie się drapie, a na jego skórze widoczne są zaczerwienienia i wykwity może to znaczyć, że zaraził się świerzbem. Na atak tego groźnego pasożyta narażone są niemal wszystkie psy, bez względu na wiek, rasę czy płeć. Faktem jest, że najczęściej chorują zwierzęta żyjące w złych warunkach lub dużych skupiskach, takich jak schroniska czy hodowle. Pamiętajmy jednak, że jest to choroba zakaźna i nawet krótki kontakt z zarażonym osobnikiem może zagrażać naszemu pupilowi. Po czym rozpoznać świerzb u psa i jak postępować w przypadku zakażenia? Co to jest świerzb? Pasożytem wywołującym świerzb u psa jest tzw. świerzbowiec drążący. Po przedostaniu się na skórę zwierzęcia pasożyt przez pewien czas rozmnaża się na jej powierzchni. Następnie samice świerzbowców wnikają do naskórka, by tam odżywiać się jego złuszczonymi fragmentami. Po powrocie na wierzchnią warstwę skóry składają jaja, z których po około trzech tygodniach wykluwają się larwy. Przenikanie pasożytów w głąb skóry powoduje stopniowe uszkadzanie jej warstw oraz pojawianie się zmian skórnych, obejmujących przeważnie okolice głowy, brzucha, klatki piersiowej, kończyn oraz pleców. Jak pies może zarazić się świerzbem? Na atak świerzbowca najbardziej narażone są psy przetrzymywane w złych warunkach lub w dużych grupach, czyli na przykład w schroniskach. Pamiętajmy jednak, że świerzb bynajmniej nie jest przypadłością spotykaną wyłącznie u psów bezpańskich czy wyjątkowo zaniedbanych. Nasz kanapowy ulubieniec też może się zarazić i to w bardzo prosty sposób. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z innym chorym osobnikiem, a warto wiedzieć, że może być nim nie tylko pies, ale również kot albo lis. Pies może zarazić się świerzbem również w lecznicy weterynaryjnej lub hotelu dla zwierząt o niskim standardzie. Złe warunki sanitarne sprzyjają rozprzestrzenianiu się świerzbowca, warto więc sprawdzać miejsca, do których posyłamy naszego pupila. Świerzb u psa – objawy Pierwszymi objawami świerzbu u psa są zmiany skórne w postaci zaczerwienień, wykwitów i niewielkich wyłysień w okolicach oczu, uszu oraz warg. Na ciele psa pojawiają się niewielkie grudki i rany, powodujące uporczywe pieczenie oraz świąd. Pies staje się niespokojny, nieustannie się drapie i wygryza sobie sierść w zainfekowanych okolicach. Z czasem objawy te nasilają się, a choroba przyjmuje postać przewlekłą. Zmiany skórne rozprzestrzeniają się na kolejne obszary ciała, zwłaszcza te skąpo owłosione, czyli pachwiny, brzuch oraz pachy. Zmianom tym często towarzyszy silna infekcja oraz stan zapalny, którego objawami są wypadanie sierści, powstawanie ran oraz dużych rumieni na skórze. Świerzb jest niezwykle groźną chorobą, której nie wolno bagatelizować. Rozwój choroby prowadzi do wtórnych zakażeń bakteryjnych oraz ropnego zapalenia skóry, powodującego przykry zapach sączący się z otwartych, ropiejących ran. Pod wpływem tak silnej infekcji zwierzę staje się osłabione, apatyczne, traci apetyt oraz masę ciała. Nieleczona choroba prowadzi do silnego wyniszczenia organizmu czworonoga, a w sytuacjach skrajnych nawet do jego śmierci. Jak leczyć świerzb u psa? Jeśli zauważymy u pupila jakiekolwiek niepokojące objawy mogące świadczyć o zarażeniu świerzbem, powinniśmy jak najszybciej zgłosić się z nim do weterynarza. Specjalista podejmie decyzję o właściwym sposobie leczenia. Podstawowa terapia polega na wprowadzaniu roztworu leczniczego to tkanki podskórnej zwierzęcia. Preparat ten aplikuje się poprzez iniekcję, czyli za pomocą specjalnej igły. Metodę tę uważa się za najskuteczniejszą, niestety nie wszystkie psy dobrze reagują na zastrzyki. Niektóre czworonogi robią się agresywne już na sam widok igły. Dobrą alternatywę stanowią więc tabletki przeciwświerzbowe, które można rozdrobnić i podać psu razem z jedzeniem. W zaawansowanych stadiach choroby niezbędna jest także antybiotykoterapia, trwająca nawet przez kilka tygodni. Pamiętajmy o higienie! Przez cały okres leczenia należy szczególnie dbać o higienę i czystość zwierzęcia oraz jego otoczenia. Sierść pupila powinna zostać krótko przystrzyżona, ponieważ długie, gęste futro hamuje dostęp powietrza, co sprzyja odparzeniom i utrudnia leczenie. Na skórę zwierzęcia warto aplikować również specjalne preparaty w postaci szamponów lub sprayów, które oczyszczają naskórek i powstrzymują nawrót choroby. Pamiętajmy także o odświeżeniu legowiska czworonoga, dywanów, tapicerek oraz wszystkich powierzchni, z którymi pies miał kontakt. Warto odkazić również wszystkie przybory do pielęgnacji sierści, takie jak szczotki czy grzebienie. ↓ SZAMPONY DLA PSA ↓ Zdjęcie:
Mange jest najczęściej powodowany przez świerzbowce (zwane również świerzbem). Twój pies może złapać te pasożyty od innego zwierzęcia lub z zanieczyszczonej pościeli i dać je Tobie. Z drugiej strony roztocza Demodectic są naturalnie obecne w korzeniach sierści Twojego psa (tzw. mieszkach włosowych). Jak pozbyć się mange […]
Alergia u psa. Dermatologia weterynaryjna wskazuje, że problemy z wypadaniem sierści dotyczyć mogą występowania alergii u czworonoga. Zmiany na skórze występują bardzo szybko - pies gryzie sierść, często się drapie i odczuwa dyskomfort. Konieczna jest zatem pomoc lekarza, który przeprowadzi szereg badań pozwalających wykryć . 21 462 27 392 233 156 125 185

świerzb u psa zdjęcia